Nienke's Column - Storm › Rodi Petfood

Nienke's Column - Storm

6 oktober 2017

  • Delen via:

Nienke Meijvogel-Blom is ‘stukjesschrijver’, zeemansvrouw en hondenliefhebber. Ze woont met de Samojeden Binne en Malle en IJslandse hond Mette op Terschelling, waar ze genoeg inspiratie opdoet om voor ons elke maand opnieuw een hondencolumn te schrijven.

Vandaag waait de eerste herfststorm over het eiland. Buiten windkracht 9, binnen is het stil. Nu wel… Ik ben echt stapelgek op mijn honden, maar soms kan je ze wel achter het behang plakken.

Toen ik gisteravond voor het slapen gaan de honden uit had gelaten bedacht ik me al dat het niet zo positief was dat Mette niet gedaan had wat ze tijdens de uitlaatbeurt moet doen. Met de naderende storm leek het me niet zo fijn om midden in de nacht mijn warme bed uit te moeten, maar de kans zat er nu dik in.

Om half vier word ik dan ook gewekt door dwingende IJslandse kusjes. “Moet je eruit?” Voor ik mijn grote teen uit het bed heb staat zij al bij de deur. Ik laat haar naar buiten, waar ze alleen een plasje doet en dan weer snel naar binnen gaat. Mette is geen liefhebber van storm, ze wordt er ’s nachts altijd wat angstig van. Waarschijnlijk moet ze wel, maar durft ze niet te poepen.  Ik droog haar natte pootjes af en we gaan weer naar bed. Even later maakt ze me opnieuw wakker en hoe lief de kusjes ook zijn, ik had toch liever gehad dat ze gelijk de eerste keer haar grote boodschap had gedaan.

Enigszins paniekerig snelt ze nu naar buiten. Het tuinhek is gebarricadeerd nadat ze een paar maanden geleden in een paniekbui er overheen sprong en ze op de haven terug werd gevonden. Vluchten kan niet meer.  Maar evengoed ga ik maar even met haar mee de tuin in, misschien geeft dat haar wat rust. Terwijl ik uit mijn nachthemd waai, maakt ze een rondje door de tuin en gaat weer bij de achterdeur staan.

Ik kan er niks aan doen, mijn humeur keldert langzaam naar een dieptepunt. Terwijl Mette nu naast het bed gaat liggen, gaat Malle half bovenop me liggen: “Niet boos zijn vrouwtje… Kijk eens hoe lief ik ben? Zal ik je opwarmen?”

Met Malle half op me, Binne stijf tegen me aan en mijn oren gespitst omdat Mette steeds onrustig rondscharrelt, zit slapen er voorlopig niet in.

Het is half 6 als de IJslandse wekker opnieuw afgaat. Ik ben klaarwakker nu en ook Binne en Malle springen van bed. De nood bij Mette lijkt hoog. Ook Malle staat nu bij de achterdeur, maar het blijkt een list. Blijkbaar is zij ook klaar met de nachtbraker. Als de deur open gaat rent ze met Mette mee de tuin in. Dit is blijkbaar de steun die Mette nodig heeft. Ze maakt aanstalten te gaan ‘zitten’ en heeft zo snel niet door dat Malle na 6 stappen omgekeerd is en weer snel naar binnen is gegaan. Maar ze moet nu wel doorzetten, er is geen weg terug. Opgelucht komt ze weer binnen. Ik droog poten en opnieuw gaan we naar bed waar alles behalve ik gelijk in een diepe slaap valt.

Als ik dan eindelijk de slaap weer te pakken heb ,krijg ik een nachtmerrie. Ik droom dat Mette weg is. In tegenstelling tot een paar maanden geleden, is ze nu echt onvindbaar. Ik schrik in paniek wakker. Mette ligt rustig naast me…gelukkig!  Je kan je hond nog zo graag achter het behang willen plakken, haar kwijt zijn wil je voor geen goud.

Het is halverwege de ochtend. De honden zijn uit geweest. Ze hebben allemaal gedaan wat ze doen moesten. De storm wakkert aan. Laat maar waaien, wij houden een kalm-aan-dag.

Nienke en haar belevenissen dagelijks volgen? Dit kan via Facebook of Instagram!

Nienke's Column - Storm
Bekijk ze allemaal

Winkelzoeker Waar kan ik Rodi kopen?